Romence Latin alfabesini kullanır. Beş özel harf vardır: ă kısa ve nötr bir ses, â/î Türkçedeki ı sesine yakın, ș ş, ț ise ts gibi okunur.

Romencede eril, dişil ve nötr isimler vardır. Belirsiz artikel ismin önüne, belirli artikel çoğunlukla sonuna gelir.

Temel zamirler eu, tu, el/ea, noi, voi, ei/ele biçimindedir. Özne çoğu zaman fiil ekinden anlaşıldığı için söylenmeyebilir.

Fiiller kişi ve sayıya göre çekimlenir. Mastarlar çoğunlukla -a, -ea, -e veya -i ile biter; her çekim grubunun kendi kalıbı vardır.

Günlük dilde bitmiş geçmiş eylemler, am/ai/a/am/ați/au + participiu yapısıyla anlatılır.

Standart gelecek zamanda voi, vei, va, vom, veți, vor yardımcı biçimleri ve mastar kullanılır. Günlük konuşmada „o să + conjunctiv” de çok yaygındır.

Romencede yalın-belirtme ve yönelme-tamlayan biçimleri önemlidir. Anlam çoğu zaman pe, la, cu, pentru, din gibi edatlarla kurulur.

Olumsuzluk için çekimli fiilden önce nu gelir. Evet-hayır sorularında çoğu zaman kelime dizilişi değişmez; tonlama yeterlidir.

Conjunctiv genellikle să ile kurulur. İstek, amaç, gereklilik ve olasılık anlatan birçok yapıdan sonra kullanılır.

İyelik sıfatı çoğunlukla belirli isimden sonra gelir ve sahip olunan ismin cinsiyetine ve sayısına uyum sağlar.

mai + sıfat + decât karşılaştırma, cel/cea mai + sıfat ise üstünlük anlatır.

Saat için „Cât e ceasul?”, tarih için „În ce dată suntem?” soruları kullanılır. Gün adları normalde küçük harfle yazılır.